Hoe kunnen we gemeenschappen versterken? Onder andere door plekken te creëren waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Voor de gemeente 's-Hertogenbosch bood een vertrekkende school kansen om opnieuw na te denken over het gebruik van het gebouw, vertelt Pam van der Graaf, afdelingshoofd volwassenen Maatschappelijke Ontwikkeling bij deze gemeente.
Versterken van gemeenschappen
Pam: “Het begon in het sociaal domein. Daar zijn we bezig met het versterken van gemeenschappen, waardoor ’s-Hertogenbosch steeds meer richting gemeenschapsgebouwen is gaan bewegen.” Die beweging is volgens haar belangrijk voor een zelfredzame samenleving. “Als gemeenschappen elkaar ontmoeten en samenwerken, kunnen ze ook beter voor elkaar zorgen en is er minder vraag naar professionele hulp. Dat is ook van belang in verband met het personeelstekort en de stijgende kosten van die hulp.”
Gesprek over vragen en zorgen
“Er deed zich een kans voor in een Brede Bossche School. Eén van de twee scholen daar vertrok, waardoor er veel ruimte vrijkwam. Ik deed daarom een voorstel aan een collega om dit te gebruiken als Huis van de Wijk: een gebouw in de wijk, voor de wijk en open voor de wijk.”
Dat idee riep meteen vragen en zorgen op, zowel bij collega’s als bij het onderwijs, vertelt Pam. “Die nemen we allemaal serieus. Dat moet ook, anders geloof ik niet dat het werkt. Voor veel mensen is dit nieuw. Het belangrijkste is: blijf met elkaar in gesprek, ga uit van vertrouwen en neem de ander serieus.”
Gaat niet vanzelf
Een goedlopend gemeenschapsgebouw ontstaat niet vanzelf, benadrukt Pam. “De energie moet vanuit de inwoners komen. Het werkt niet als je als ambtenaar bedenkt wat er met zo’n plek moet gebeuren. Communitybuilding kost tijd en vraagt inzet van inwoners zelf. Je kunt faciliteren, maar zonder intrinsieke motivatie blijf je trekken aan een dood paard.”
Constant meebewegen
Inmiddels werkt ’s-Hertogenbosch wijkgericht, met kwartiermakers en welzijnswerkers uit de wijk zelf. Pam: “Zij zoeken actief naar inwoners met ideeën en initiatief. Samen met een wijkmanager proberen ze dat van de grond te krijgen.” Dat vraagt om flexibiliteit, legt ze uit. “Het is constant meebewegen en soms ook kaderen, want je moet rekening houden met de hele gemeenschap.”
En soms werkt het ook niet. “Het kan zijn dat we over drie jaar moeten concluderen dat het gebruik minimaal is. Dan is dit blijkbaar geen logische plek voor onze inwoners en dus geen geschikt Huis van de Wijk.”
Meedenken of meedoen?Leuk! Doe mee met ons ontwikkelwerk rond "voorzieningenplanologie" en ons ontwikkelwerk "van school naar gemeenschapsgebouw". We doen dat samen met partners. Nog geen partner? Stuur een mail naar info@bouwstenen.nl met wat je graag wilt inbrengen of wat je wensen zijn. |
 |
